Ślaz maurytański
Roślina dwuletnia lub bylina, pochodząca z rejonów śródziemnomorskich, często uprawiana jako ozdobna i miododajna koło domów wiejskich. Na wzniesionej łodydze osadzone są naprzemianlegle liście dłoniasto klapowane, długoogonkowe. W ich kątach pojawiają się duże kwiaty krwistopurpurowe, na długich szypuł-kach. Zapylane są przez owady. Owocem jest dyskowata, rozpadająca się rozłupnia. Gatunek ten uprawiany jest połowo dla potrzeb farmakologicznych.
Zbiera się liście (Folium Malvae mauri-tianae) i kwiaty (Flos Malvae mauritia-nae). Liście zdrowe, bez objawów rdzy, zrywa się ręcznie z bardzo krótkim ogonkiem, kwiaty - również ręcznie - bez szypułki, ale z kielichem, zawsze podczas słonecznej pogody. Liście i kwiaty suszy się rozpostarte cienką warstwą na siatkach w cieniu lub w suszarni w temperaturze maksimum 35 °C. Cała roślina jest bogata w śluzy, garbniki, olejek eteryczny i barwniki. Liście, ale głównie kwiaty wchodzą w skład mieszanek ziołowych stosowanych w leczeniu nieżytów górnych dróg oddechowych; działają wykrztuśnie jak kwiaty prawoślazu.
Są również pomocne przy leczeniu zaburzeń żołądkowych. Stosowane są także do sporządzania zmiękczających kataplazmów, płynów do płukania gardła i ust oraz do obmywania ropiejących ran.
Ślaz zaniedbany (M. neglecta) \ ślaz piżmowy (M. moschata) mogą być używane z tym samym skutkiem.
Okres kwitnienia: VT-IX
Zbiór: liści VI-IX; kwiatów VI-VIII
